ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



دیوان اشعار انوری ابیوردی

RSS
تغییر یافته در 2011/08/11 17:54 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان انوری ابیوردی, شعر کهن, کتابها

غزلیات

الف، ب

شماره ١: بیا ای جان بیا ای جان بیا فریاد رس ما را
شماره ٢: جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم ترا
شماره ٣: ای کرده خجل بتان چین را
شماره ٤: ای کرده در جهان غم عشقت سمر مرا
شماره ٥: تا بود در عشق آن دلبر گرفتاری مرا
شماره ٦: گر باز دگرباره ببینم مگر اورا
شماره ٧: از دور بدیدم آن پری را
شماره ٨: جانا به جان رسید ز عشق تو کار ما
شماره ٩: ای غارت عشق تو جهانها
شماره ١٠: ای از بنفشه ساخته گلبرگ را نقاب
شماره ١١: خه خه به نام ایزد آن روی کیست یارب

ت

شماره ١٢: خه از کجات پرسم چونست روزگارت
شماره ١٣: در همه عالم وفاداری کجاست
شماره ١٤: غم عشق تو از غمها نجاتست
شماره ١٥: تا دل مسکین من در کار تست
شماره ١٦: جرم رهی دوستی روی تست
شماره ١٧: دل در آن یار دلاویز آویخت
شماره ١٨: ای به دیده دریغ خاک درت
شماره ١٩: رخت مه را رخ و فرزین نهادست
شماره ٢٠: گلبن عشق تو بی خار آمدست
شماره ٢١: پایم از عشق تو در سنگ آمدست
شماره ٢٢: کارم ز غمت به جان رسیدست
شماره ٢٣: حسن را از وفا چه آزارست
شماره ٢٤: معشوقه به رنگ روزگارست
شماره ٢٥: ز عشق تو نهانم آشکارست
شماره ٢٦: ای یار مرا غم تو یارست
شماره ٢٧: یارب چه بلا که عشق یارست
شماره ٢٨: هر شکن در زلف تو از مشک دالی دیگرست
شماره ٢٩: امید وصل تو کاری درازست
شماره ٣٠: مهرت به دل و به جان دریغست
شماره ٣١: ای برادر عشق سودایی خوشست
شماره ٣٢: کار دل از آرزوی دوست به جانست
شماره ٣٣: عشق تو از ملک جهان خوشترست
شماره ٣٤: عشق تو قضای آسمانست
شماره ٣٥: هرکه چون من به کفرش ایمانست
شماره ٣٦: مرا دانی که بی تو حال چونست
شماره ٣٧: جمالت بر سر خوبی کلاهست
شماره ٣٨: عشق تو دل را نکو پیرایه ایست
شماره ٣٩: هرکس که غم ترا فسانه ست
شماره ٤٠: بازماندم در غم و تیمار او تدبیر چیست
شماره ٤١: دل بی تو به صدهزار زاریست
شماره ٤٢: ماه چون چهره زیبای تو نیست
شماره ٤٣: از تو بریدن صنما روی نیست
شماره ٤٤: روی برگشتنم از روی تو نیست
شماره ٤٥: جانا دلم از خال سیاه تو به حالیست
شماره ٤٦: عشق تو بی روی تو درد دلیست
شماره ٤٧: در همه مملکت مرا جانیست
شماره ٤٨: مکن ای دل که عشق کار تو نیست
شماره ٤٩: بی مهر جمال تو دلی نیست
شماره ٥٠: یار با من چون سر یاری نداشت
شماره ٥١: باز کی گیرم اندر آغوشت
شماره ٥٢: رایت حسن تو از مه برگذشت
شماره ٥٣: یار ما را به هیچ برنگرفت

د

شماره ٥٤: سخت خوشی چشم بدت دورباد
شماره ٥٥: از بس که کشیدم از تو بیداد
شماره ٥٦: مرا با دلبری کاری بیفتاد
شماره ٥٧: هرکس که ز حال من خبر یابد
شماره ٥٨: جان ز رازت خبر نمی یابد
شماره ٥٩: در دور تو کم کسی امان یابد
شماره ٦٠: حسنت اندر جهان نمی گنجد
شماره ٦١: یار گرد وفا نمی گردد
شماره ٦٢: عشق تو بر هرکه عافیت به سر آرد
شماره ٦٣: یار دل در میان نمی آرد
شماره ٦٤: عشق هر محنتی به روی آرد
شماره ٦٥: زلف تو تکیه بر قمر دارد
شماره ٦٦: تا ماه رویم از من رخ در حجیب دارد
شماره ٦٧: مرا تا کی فلک رنجور دارد
شماره ٦٨: با قد تو قد سرو خم دارد
شماره ٦٩: جان نقش رخ تو بر نگین دارد
شماره ٧٠: یار با هرکسی سری دارد
شماره ٧١: دلبر هنوز ما را از خود نمی شمارد
شماره ٧٢: تا کار مرا وصل تو تیمار ندارد
شماره ٧٣: به بیل عشق تو دل گل ندارد
شماره ٧٤: دلم را انده جان می ندارد
شماره ٧٥: آرزوی روی تو جانم ببرد
شماره ٧٦: بدیدم جهان را نوایی ندارد
شماره ٧٧: بتی دارم که یک ساعت مرا بی غم بنگذارد
شماره ٧٨: عشقم این بار جهان بخواهد برد
شماره ٧٩: حلقه زلف تو بر گوش همی جان ببرد
شماره ٨٠: روی تو آرام دلها می برد
شماره ٨١: صبر کن ای تن که آن بیداد هجران بگذرد
شماره ٨٢: عشق ترا خرد نباید شمرد
شماره ٨٣: ای مانده من از جمال تو فرد
شماره ٨٤: جمالش از جهان غوغا برآورد
شماره ٨٥: باز دستم به زیر سنگ آورد
شماره ٨٦: حسنش از رخ چو پرده برگیرد
شماره ٨٧: هر کرا با تو کار درگیرد
شماره ٨٨: مرا صوت نمی بندد که دل یاری دگر گیرد
شماره ٨٩: نه دل کم عشق یار می گیرد
شماره ٩٠: دل راه صلاح برنمی گیرد
شماره ٩١: نه وعده وصلت انتظار ارزد
شماره ٩٢: جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
شماره ٩٣: درد تو صدهزار جان ارزد
شماره ٩٤: از وصل تو آتش جگر خیزد
شماره ٩٥: چون کسی نیست که از عشق تو فریاد رسد
شماره ٩٦: دست در وصل یار می نرسد
شماره ٩٧: دردم فزود و دست به درمان نمی رسد
شماره ٩٨: هرچه با من کنی روا باشد
شماره ٩٩: نه چو شیرین لبت شکر باشد
شماره ١٠٠: رنگ عاشق چو زعفران باشد
شماره ١٠١: ترا کز نیکوان یاری نباشد
شماره ١٠٢: مرا گر چون تو دلداری نباشد
شماره ١٠٣: بی عشق توام به سر نخواهد شد
شماره ١٠٤: حسن تو بر ماه لشکر می کشد
شماره ١٠٥: بدرود شب دوش که چون ماه برآمد
شماره ١٠٦: زلفت چو به دلبری درآمد
شماره ١٠٧: مرا تاثیر عشقت بر دل آمد
شماره ١٠٨: با روی دلفروزت سامان بنمی ماند
شماره ١٠٩: جانا دلم از غمت به جان آمد
شماره ١١٠: عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
شماره ١١١: رخ خوبت خدای می داند
شماره ١١٢: نه در وصال تو بختم به کام دل برساند
شماره ١١٣: هرچه مرا روی تو به روی رساند
شماره ١١٤: مرا مرنجان کایزد ترا برنجاند
شماره ١١٥: حسن تو گر بر همین قرار بماند
شماره ١١٦: طاقت عشق تو زین بیشم نماند
شماره ١١٧: درد تو دلا نهان نماند
شماره ١١٨: در همه آفاق دلداری نماند
شماره ١١٩: عشق تو ز دل برید نتواند
شماره ١٢٠: گل رخسار تو چون دسته بستند
شماره ١٢١: آن شوخ دیده دیده چو بر هم نمی زند
شماره ١٢٢: هرکرا عشقت به هم برمی زند
شماره ١٢٣: هرچ از وفا به جای من آن بی وفا کند
شماره ١٢٤: نوبت حسن ترا لطف تو گر پنج کند
شماره ١٢٥: گر وفا با جمال یار کند
شماره ١٢٦: معشوق دل ببرد و همی قصد دین کند
شماره ١٢٧: جان وصال تو تقاضا می کند
شماره ١٢٨: دل به عشقش رخ به خون تر می کند
شماره ١٢٩: حسن تو عشق من افزون می کند
شماره ١٣٠: یار در خوبی قیامت می کند
شماره ١٣١: زلفش اندر جور تلقین می کند
شماره ١٣٢: عالمی در ره تو حیرانند
شماره ١٣٣: گرد ترا دل همی چنان خواهد
شماره ١٣٤: یارم این بار، بار می ندهد
شماره ١٣٥: هرکه دل بر چون تو دلداری نهد
شماره ١٣٦: دوش آنکه همه جهان ما بود
شماره ١٣٧: من آن نیم که مرا بی تو جان تواند بود
شماره ١٣٨: آن روزگار کو که مرا یار یار بود
شماره ١٣٩: دوش تا صبح یار در بر بود
شماره ١٤٠: ای دلبر عیار ترا یار توان بود
شماره ١٤١: آنچه بر من در غم آن نامسلمان می رود
شماره ١٤٢: آب جمال جمله به جوی تو می رود
شماره ١٤٣: دست در روزگار می نشود
شماره ١٤٤: وصلت به آب دیده میسر نمی شود
شماره ١٤٥: چون نیستی آنچنان که می باید
شماره ١٤٦: دوستی یک دلم همی باید
شماره ١٤٧: دل در هوست ز جان برآید
شماره ١٤٨: ز هجران تو جانم می برآید
شماره ١٤٩: آنرا که غمت ز در درآید
شماره ١٥٠: صبر با عشق بس نمی آید
شماره ١٥١: درد سر دل به سر نمی آید
شماره ١٥٢: یا وصل ترا عنایتی باید
شماره ١٥٣: ز عمرم بی تو درد دل فزاید
شماره ١٥٤: از نازکی که رنگ رخ یار می نماید
شماره ١٥٥: چو کاری ز یارم همی برنیاید
شماره ١٥٦: به عمری در کفم یاری نیاید
شماره ١٥٧: ز عهد تو بوی وفا می نیاید
شماره ١٥٨: طاقتم در فراق تو برسید
شماره ١٥٩: غارت عشقت به دل و جان رسید

ر، ز، س، ش، ل

شماره ١٦٠: ساقیا باده صبوح بیار
شماره ١٦١: هیچ دانی که سر صحبت ما دارد یار
شماره ١٦٢: سلام علیک ای جفا پیشه یار
شماره ١٦٣: ای غم تو جسم را جانی دگر
شماره ١٦٤: دلدار به طبع گشت رام آخر
شماره ١٦٥: ای شده از رخ تو تاب قمر
شماره ١٦٦: ای پسر برده قلندر گیر
شماره ١٦٧: دلا در عاشقی جانی زیان گیر
شماره ١٦٨: ای جهان را به حضرت تو نیاز
شماره ١٦٩: تخته عشق برنوشتم باز
شماره ١٧٠: قیامت می کنی ای کافر امروز
شماره ١٧١: جمالت عشق می افزاید امروز
شماره ١٧٢: چاره عشق تو نداند کس
شماره ١٧٣: جانا به غریبستان چندین بنماند کس
شماره ١٧٤: نگارا بر سر عهد و وفا باش
شماره ١٧٥: باز دوش آن صنم باده فروش
شماره ١٧٦: دوش در ره نگارم آمد پیش
شماره ١٧٧: به جان آمد مرا کار از دل خویش
شماره ١٧٨: کرا در شهر برگویم غم دل

م

شماره ١٧٩: ساقی اندر خواب شد خیز ای غلام
شماره ١٨٠: مست از درم درآمد دوش آن مه تمام
شماره ١٨١: تا به مهر تو تولا کرده ام
شماره ١٨٢: بدو چشم تو که تا زنده ام
شماره ١٨٣: تا رنگ مهر از رخ روشن گرفته ام
شماره ١٨٤: یعلم الله که دوست دار توام
شماره ١٨٥: روی ندارم که روی از تو بتابم
شماره ١٨٦: کس نداند کز غمت چون سوختم
شماره ١٨٧: آخر در زهد و توبه دربستم
شماره ١٨٨: دل از خوبان دیگر برگرفتم
شماره ١٨٩: ای زلف تابدار ترا صدهزار خم
شماره ١٩٠: دردا و دریغا که دل از دست بدادم
شماره ١٩١: برآنم کز تو هرگز برنگردم
شماره ١٩٢: ای مسلمانان ز جان سیر آمدم
شماره ١٩٣: در دست غم یار دلارام بماندم
شماره ١٩٤: بدان عزمم که دیگر ره به میخانه کمر بندم
شماره ١٩٥: دل باز به عاشقی درافکندم
شماره ١٩٦: زیر بار غمی گرفتارم
شماره ١٩٧: هرچند به جای تو وفا دارم
شماره ١٩٨: بیا که با سر زلف تو کارها دارم
شماره ١٩٩: تا به کوی تو رهگذر دارم
شماره ٢٠٠: درد دل هر زمان فزون دارم
شماره ٢٠١: عشقت اندر میان جان دارم
شماره ٢٠٢: هرچند غم عشقت پوشیده همی دارم
شماره ٢٠٣: جز سر پیوند آن نگار ندارم
شماره ٢٠٤: داری خبر که در غمت از خود خبر ندارم
شماره ٢٠٥: یارم تویی به عالم یار دگر ندارم
شماره ٢٠٦: اگر نقش رخت بر جان ندارم
شماره ٢٠٧: نگارا جز تو دلداری ندارم
شماره ٢٠٨: گر عزیزم بر تو گر خوارم
شماره ٢٠٩: بیا تا ببینی که من بر چه کارم
شماره ٢١٠: عمر بی تو به سر چگونه برم
شماره ٢١١: کارم به جان رسید و به جانان نمی رسم
شماره ٢١٢: دل رفت و این بتر بر دلبر نمی رسم
شماره ٢١٣: پای بر جای نیست همنفسم
شماره ٢١٤: کار جهان نگر که جفای که می کشم
شماره ٢١٥: نو به نو هر روز باری می کشم
شماره ٢١٦: ای آرزوی جانم در آرزوی آنم
شماره ٢١٧: ای دوست تر از جانم زین بیش مرنجانم
شماره ٢١٨: جانا ز غم عشق تو امروز چنانم
شماره ٢١٩: تو دانی که من جز تو کس را ندانم
شماره ٢٢٠: ره فراکار خود نمی دانم
شماره ٢٢١: ترا من دوست می دارم ندانم چیست درمانم
شماره ٢٢٢: از عشقت ای شیرین صنم گرچه بر سر برمی زنم
شماره ٢٢٣: بیا ای راحت جانم که جان را بر تو افشانم
شماره ٢٢٤: من که باشم که تمنای وصال تو کنم
شماره ٢٢٥: باز چون در خورد همت می کنم
شماره ٢٢٦: تا نپنداری که دستان می کنم
شماره ٢٢٧: بی تو جانا زندگانی می کنم
شماره ٢٢٨: هر غم که ز عشق یار می بینم
شماره ٢٢٩: دل را به غمت نیاز می بینم
شماره ٢٣٠: سر آن دارم کامروز بر یار شوم
شماره ٢٣١: روز دو از عشق پشیمان شوم
شماره ٢٣٢: چه گویی با تو درگیرد که از بندی برون آیم
شماره ٢٣٣: تا رخت دل اندر سر زلف تو نهادیم
شماره ٢٣٤: آخر به مراد دل رسیدیم
شماره ٢٣٥: ای روی خوب تو سبب زندگانیم
شماره ٢٣٦: دل بدادیم و جان نمی خواهیم
شماره ٢٣٧: درمان دل خود از که جویم

ن، و، ه

شماره ٢٣٨: ای بنده روی تو خداوندان
شماره ٢٣٩: عشق بر من سر نخواهد آمدن
شماره ٢٤٠: عاشقی چیست مبتلا بودن
شماره ٢٤١: هم مصلحت نبینی رویی به ما نمودن
شماره ٢٤٢: آتش ای دلبر مرا بر جان مزن
شماره ٢٤٣: به عمری آخرم روزی وفا کن
شماره ٢٤٤: ای بت یغما دلم یغما مکن
شماره ٢٤٥: ز من حجره خویش پنهان مکن
شماره ٢٤٦: روی خوب خویش را پنهان مکن
شماره ٢٤٧: شرم دار آخر جفا چندین مکن
شماره ٢٤٨: ز من برگشتی ای دلبر دریغا روزگار من
شماره ٢٤٩: ای باد صبحدم خبری ده ز یار من
شماره ٢٥٠: چو کرد خیمه حسنت طناب خویش مکین
شماره ٢٥١: ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو
شماره ٢٥٢: ای قبای حسن بر بالای تو
شماره ٢٥٣: ترک من ای من سگ هندوی تو
شماره ٢٥٤: ای جان من به جان تو کز آرزوی تو
شماره ٢٥٥: جرم رهی دوستی روی تو
شماره ٢٥٦: ای مردمان بگویید آرام جان من کو
شماره ٢٥٧: ای برده دل من و جفا کرده
شماره ٢٥٨: ای ایزد از لطافت محضت بیافریده
شماره ٢٥٩: ای رخت رشک آفتاب شده

ی

شماره ٢٦٠: هرگز از دل خبر نداشته ای
شماره ٢٦١: تا دل من برده ای قصد جفا کرده ای
شماره ٢٦٢: سهل می گیرم چو با ما کرده ای
شماره ٢٦٣: مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده ای
شماره ٢٦٤: بر مه از عنبر عذار آورده ای
شماره ٢٦٥: تا که دستم زیر سنگ آورده ای
شماره ٢٦٦: دامن اندر پای صبر آورده ای
شماره ٢٦٧: زردرویم ز چرخ دندان خای
شماره ٢٦٨: جانا به کمال صورتی ای
شماره ٢٦٩: گر مرا روزگار یارستی
شماره ٢٧٠: همچون سر زلف خود شکستی
شماره ٢٧١: یا بدان رخ نظری بایستی
شماره ٢٧٢: ای دیر به دست آمده بس زود برفتی
شماره ٢٧٣: چه نازست آنکه اندر سرگرفتی
شماره ٢٧٤: ای دل تو مرا به باد دادی
شماره ٢٧٥: دیدی که پای از خط فرمان برون نهادی
شماره ٢٧٦: ای دوست به کام دشمنم کردی
شماره ٢٧٧: گر ترا روزی ز ما یاد آمدی
شماره ٢٧٨: بس دل افروز و دلارام آمدی
شماره ٢٧٩: گر ترا طبع داوری بودی
شماره ٢٨٠: یاد می دار کانچه بنمودی
شماره ٢٨١: بی دلم ای یار همچنان که تو دیدی
شماره ٢٨٢: دلم بردی نگارا وارمیدی
شماره ٢٨٣: بدخوی تری مگر خبر داری
شماره ٢٨٤: روی چون ماه آسمان داری
شماره ٢٨٥: ما را تو به هر صفت که داری
شماره ٢٨٦: تو گر دوست داری مرا ور نداری
شماره ٢٨٧: گرفتم کز غم من غم نداری
شماره ٢٨٨: یک دم به مراعات دلم گرم نداری
شماره ٢٨٩: ندارم جز غم تو غمگساری
شماره ٢٩٠: ای کار غم تو غمگساری
شماره ٢٩١: با من اندر گرفته ای کاری
شماره ٢٩٢: نگفتی کزین پس کنم سازگاری
شماره ٢٩٣: ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
شماره ٢٩٤: الحق نه دروغ محتشم یاری
شماره ٢٩٥: گرفتم سر به پیمان درنیاری
شماره ٢٩٦: جانا اگر به جانت بیابم گران نباشی
شماره ٢٩٧: مرا وقتی خوشست امروز و حالی
شماره ٢٩٨: گر جان و دل به دست غم تو ندادمی
شماره ٢٩٩: گر من اندر عشق جز درد یاری دارمی
شماره ٣٠٠: یک زمان از غم نیاسایم همی
شماره ٣٠١: بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
شماره ٣٠٢: آگه نه ای ز حالم ای جان و زندگانی
شماره ٣٠٣: بنامیزد به چشم من چنانی
شماره ٣٠٤: ای غایت عیش این جهانی
شماره ٣٠٥: گرد ماه از مشک خرمن می زنی
شماره ٣٠٦: دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بی معنی
شماره ٣٠٧: نام وصل اندر زبانی افکنی
شماره ٣٠٨: سر آن داری کامروز مرا شاد کنی
شماره ٣٠٩: بی گناه از من تبرا می کنی
شماره ٣١٠: آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی
شماره ٣١١: از من ای جان روی پنهان می کنی
شماره ٣١٢: ناز از اندازه بیرون می کنی
شماره ٣١٣: باز آهنگ بلایی می کنی
شماره ٣١٤: دوستا گر دوستی گر دشمنی
شماره ٣١٥: در حسن قرین نوبهار آیی
شماره ٣١٦: این همه چابکی و زیبایی
شماره ٣١٧: ای همه دلبری و زیبایی
شماره ٣١٨: خه مرحبا و اهلا آخر تو خود کجایی
شماره ٣١٩: ای روی تو آیت نکویی
شماره ٣٢٠: ای خوبتر ز خوبی نیکوتر از نکویی
شماره ٣٢١: قرطه بگشای و زمانی بنشین بیش مگوی

قصاید

در مدح ناصرالدین ابوالفتح
در مدح شاهزاده عمادالدین
در مدح وزیر
در مدح امیر سید مجدالدین ابوطالب
در مدح عمادالدین فیروز شاه
در مدح خواجه ناصرالدین طاهر
در مدح علاء الدین ابوعلی الحسن الشریف
در مدح امیر اجل ابو علی علاء الدین حسن
در مدح ابوالمعالی مجدالدین بن احمد
در مدح خاقان اعظم کمال الدین
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح صاحب مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح ناصرالدین طاهر
در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
در مدح ضیاء الدین اکفی الکفاة مودودبن احمدالعصمی
در مدح خاقان اعظم عمادالدین پیروزشاه
در مدح ناصرالملة والدین ابوالفتح طاهر
در مرثیه سیدالسادات مجدالدین ابی طالب بن نعمه
در صفت خزان و مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر
در مدح قاضی حمیدالدین بلخی
در مدح خاقان اعظم پیروزشاه
در مدح مجدالدین محمدبن نصر احمد
در مدح ملکان غور شهاب الدین و ناصرالدین حسن محمود
در مدح امام اجل عالم صفی الدین عمر گحجواری
در مدح صاحب ناصرالدین و تهنیت منصب
در مدح صدر سعید خواجه سعدالدین اسعد و عرض اخلاص
در مدح ناصرالدین طاهر و توصیف عمارت وی
ایضا در وصف عمارت ممدوح
در مدح دستور معظم ناصرالدین طاهربن المظفر گوید
در شکایت فلک و مدح صدر سعدالدین
در مدح کمال الدین محمود خال
در مدح خاتون معظم صفوة الدین مریم گوید
در وصف ربیع و مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح جلال الدین احمد
در مدح سلطان سنجر
در مدح مودود شاه زنگی
در مدح خاقان اعدل ابوالمظفر عمادالدین پیروز شاه
در مدح امیر نصیرالدین تاج الملوک ابوالفوارس
در مدح خاقان اعظم سلطان سنجر
در مدح ملک عادل یوسف
در مدح ابوالفتح ناصرالدین طاهر
در وصف عمارت ممدوح
در مدح امیرالامرا عزالدین طغر لتگین
در تهنیت نوروز و مدح عمادالدین پیروزشاه
در مدح علاء الدین
در مدح سلطان الخواتین عصمة الدین مریم
در مدح عمادالدین فیروز شاه امیر خراسان
در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
در مدح سلطان سلیمان شاه
در مدح سلطان سنجر
در تهنیت عید و مدح پیروزشاه
در مدح ابوالحسن مجدالدین علی عمرانی
در مدح ملک الامرا طغرل تگین
در مدح ملک بدرالدین سنقر
در مدح صاحب صدر طاهربن مظفر
در مدح ملک معظم پیروزشاه
در تعریف قصر و عمارتی که ناصرالدین در باغ ساخته بود
در مدح سلطان سنجر
ایضا در مدح سلطان سنجر
تقاضای تشریف از مخدوم
در مدح جلال الوزراء احمدبن مخلص
در مدح اکفی الکفات امیر ضیاء الدین احمد عصمی
در مدح رکن الدین مفتی گفته در وقتی که حکیم با تاج عمزاد نزاع و دعوایی داشته و مایل بوده که آن مرافعه پیش او برند و تاج عمزاد به مفتی دیگر میل داشته است
در مدح امیر عزالدین طوطی بک
در مدح امیر علاء الدین محمد
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح امیرکبیر ضیاء الدین مودود احمد عصمی
در مدح صدرالزمان علاء الدین محمود خراسانی
در مدح صاحب سعید جلال الوزرا عمربن مخلص
در مدح خاقان اعظم پیروزشاه عادل
در مدح امیر اسفهسالار نصرة الدین تاج الملوک ابوالفوارس
در مدح یکی دیگر از بزرگان
در تهنیت عید و مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر
در تعریف عمارت و مدح صاحب ناصرالدین طاهر
در مدح امیر ناصرالدین قتلغ شاه
در مدح سلطان اعظم سنجر
در مدح شمس الدین اغل بیک
در مدح نظام الملک صدرالدین محمد میراب مرو
در مدح یکی از فرزندان نظام الملک است
از زبان اهل خراسان به خاقان سمرقند رکن الدین قلج طمغاج خان پسرخوانده سلطان سنجر
در مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر
در مدح میرآب مرو صاحب سعید صدر الدین نظام الملک
در صفت بغداد و مدح ملک الامرا قطب الدین مودود شاه
در مدح صاحب ناصرالدین نصرة الاسلام ابو المناقب
در مدح وزیر علاء الدین بوبویه
در مدح دستور ناصرالدین طاهر
در مدح صدر اجل ضیاء الدین منصور
در مدح صاحب ناصرالملة والدین ابوالفتح طاهر
در مدح سلطان فیروز شاه
در مدح امیر شمس الدین اغلبک
در صفت جشن و مدح صاحب ناصرالدین طاهربن مظفر هنگام معاودت به نیشابور
در مدح صدر معظم کمال الدین مسعود عارض
در مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر
در صفت معشوق و مدح امیر ضیاء الدین مودود احمد عصمی
در مدح امیر فخرالدین محمد میر آب مرو
در مدح و تهنیت خدام صاحب ناصرالدین طاهربن المظفر هنگام باز آمدن از زمین غور به جانب هراة
در عذر کم خدمتی ومدح امیر مودود احمد عصمی
در مدح شمس الدین بهروز
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح ناصرالدین طاهربن مظفر
در مدح امام بزرگ شیخ قطب الدین ابوالمظفر العبادی
در مدح صفوة الدین مریم خاتون
در مدح صاحب اوحدالدین اسحق
در مناجات باری تعالی
در مدح جلال الدین محمد
در مدح امیر اسفهسالار فخرالدین اینانج بلکا خاصبک
در وصف کوشک صدر سعید ابوالحسن عمرانی
در مدح دستور نظام الملک صدرالدین محمد
دشمنان از وی دروغی گفته بودند خلوص خود و عذر مخدوم را گوید
در مدح کمال الدین ابی سعد مسعود بن احمدالمستوفی
در مدح صدرالامم کمال الدین محمود
در مدح مخدرة الکبری عصمة الدین مریم خاتون
مدح شیخ امام جمال الاسلام
در مدح ناصرالدین طاهر و وصف ربیع
در مدح ناصرالدین طاهر و تهنیت رمضان و تحویل حمل
در مدح مؤتمن الحضرة سعدالدین اسعد بن اسماعیل
در صفت افلاک و بروج و مدح ناصرالدین طاهربن المظفر
در مدح ابوالمظفر ناصرالدین طاهربن مظفر
در مدح صاحب نظام الدین محمد
در مدح ضیاء الدین مودودبن احمد عصمی
در صفت افلاک و بروج و مدح صاحب ناصرالدین
در مدح صاحب جلال الدین احمدبن مخلص
در تهنیت ماه رمضان و مدح مجد الدین ابوالحسن عمرانی
قال فی التفاخر و شکایة الزمان
در مدح امیر ضیاء الدین مودود احمد عصمی و تهنیت او به تشریف سلطان
در ستایش اسب صاحب ناصر الدین و تخلص به مدح او
در مدح سلطان غیاث الدین ابوشجاع سلیمان شاه بن محمد
در مدح عمادالدین پیروزشاه و خواجه جلال الوزرا
در مدح مفخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه
در مدح رضیة الدین مریم
در شکر مجلس صاحب ناصرالدین
در صفت بارگاه ملک الوزرا مخلص الدین از زبان صفه
مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
مدح صدر تاج الدین ابراهیم
در مدح ابوالفتح طاهربن مظفر وزیر
در مدح امیر عادل ضیاء الدین مودود احمد عصمی
چون صدراعظم مجدالدین ابوالحسن عمرانی از سمرقند بازآمد و سلطان تشریفش فرمود اعدا بر او افتریها کردند در دفع آن افتریها انوری این قصیده بگفت
در مدح یکی از امیران
در مدح یکی از بزرگان
مدح یکی از اقوام پادشاه کند
در مدح سیداجل عمادالدین ابوالفضل طورانی
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح فیروزشاه گفته و التزام آنچه حضرت سلیمان داشته از مراتب جاه و نعمت نموده
در مدح فخرالسادات مجدالدین ابوطالب نعمه
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
فخرالدین خالد قطعه ای به مطلع زیر به انوری نوشته و او را مدح گفته انوری در جواب فخرالدین قصیده ذیل را گفته و پسر او را که طفل بوده ستوده
مدح ملک الاسخیا ابوالمفاخر امیر فخرالدین
در مدح ملک عضدالدین طغرل تکین
در مدح جلال الوزرا مجدالدین علی
در مدح امیر طغرل تکین
در مدح ناصرالدین طاهربن مظفر
در مدح ملک معظم عمادالدین فیروزشاه
در مدح امیر اسفهسالار فخرالدین اینانج بلکا خاصبک
در مدح پیروزشاه عادل
در مدح ضیاء الدین مودود احمد عصمی بعد از حبس
در مدح ملک العادل ابوالفتح ملکشاه
مدح خاقان المعظم طفقاج خان
مدح سلطان سنجر
در مدح سیدة الخواتین عصمة الدنیا والدین ترکان خاتون
مدح کمال الدین ابوالمحاسن نصر
در مدح صدر کمال الدین محمد
در مدح فیروزشاه عادل و وصف الحال رفتن به ترمد و ستایش سلطان السادة سید ترمد
در مدح صدراعظم زین الدین عبد الله و شکر صحت یافتن او از بیماری
در مدح امیر علاء الدین اسحاق
در تهنیت عید و مدح صاحب ناصرالدین طاهر
در مدح سلطان سنجر
مدح سلطان سعید سنجربن ملکشاه
از دوستی قدری ارزن برای فاخته خواسته
مدح سلطان سنجر انارالله برهانه
در مدح عمادالدین فیروز شاه عادل
در مدح ملک معظم فیروزشاه عادل
در مدح صاحب جلال الدین احمد مخلص
در صفت قصر و باغ منصوریه و مدح ناصرالدین طاهر
در مدح فخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه
در تهنیت عید و مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
مدح ابوالمفاخر امیر فخرالدین میرآب مرو معروف به آبی
در مذمت شعر و شاعری و فضیلت علم و حکمت
در مدح صدر اجل خواجه مجیرالدین محمد
در مدح دستور جلال الدین عمر
در مدح صدر معظم فخرالدین محمدبن ابراهیم سری
در صفت بزم و مدح ملک اعظم عماد الدین فیروزشاه و دستور بزرگ
مدح خاقان اعظم رکن الدین قلج طفغاج خان
سوگندنامه ای که انوری در نفی هجو قبة اسلام بلخ گفته و اکابر بلخ را مدح کرده
در مدح سلطان اعظم سنجربن ملکشاه
در مدح ناصرالدین طوطی بک
مدح ناصرالدین طوطی بیک و عضدالدین کندکز
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح مجدالدین ابوالحسن العمرانی اذا شرفه السطان بالتشریف
در مدح امیر اجل فخرالدین ابوالمفاخر معروف به آبی
در مدح صدر کمال الدین عارض
در مدح عمادالدین پیروزشاه عادل
در عذر نارفتن عیادت و مدح صدر معظم مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح عمادالدین پیروزشاه عادل
در مدح سید سادات
در مدح عزیزالدین طغرائی
در مدح سلیمان شاه
در مدح سیدالسادات جعفر علوی

مقطعات

در تعریف علم و شان آن
موعظه در رفع امل
فی الحکمة
حکیم به دنبال ناصرالدین به منصوریه رفت او رابه بزم گاه راه ندادند این قطعه را سروده بار خواست
در موعظه
در التماس شراب
در تهدید
در معذرت صاحب
عزل خواجه شهاب را خواهد
وقتی انوری را درد پایی عارض گشته و ناصرالدین طاهر به عیادت وی رفته در شکر آن و عذرخواهی این قطعه گفته است
در شکایت زمانه
در مذمت فرمان برداری از زن
صاحب را به داشتن دو فرزند به نام محمود و مسعود تهنیت گوید
در هزل گوید
در مدح ملک الوزرا بدرالدین طوطی بک بن مسعودبن علی
در هجا گوید
در شکایت گوید
شراب خواهد
ایضا درخواست شراب کند
فی الهجا
در طلب شراب گوید
ایضا شراب خواهد
مطایبه
در شکایت زمان و حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در قناعت و صبر گوید
در شکر و قناعت گوید
در مطایبه گوید
در تعریف کتاب مقامات قاضی حمیدالدین
صاحب ناصرالدین را مدح گوید
در مدح مجدالدین ابوطالب نعمه
در شرح اشتیاق گوید
در هجو صفی محمد تاریخی
در شکایت دنیا
در شکایت گوید و توقع تلطف کند
در مدح گوید
در مدح مؤتمن سرخسی
در محمدت صاحب ناصرالدین
فی الحکمة
در مدح مجدالدین ابوطالب نعمه
شراب خواهد
در هجا گوید
در مدح مجدالدین ابوالحسن عمرانی و شکر نعمت او
بیگاه به حضرت رفت در عذر آن گوید
در طلب جو این قطعه فرموده
شراب خواهد
در شکایت دوری از بزم مخدوم
در آرزومندی
قطعه زیر را به خواجه اسحاق پدر خوانده خود فرستاده
در حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی
مطایبه
از الب ارغون فرش و اسب و زین و خیمه خواسته
اظهار اشتیاق کند
حساد او را به تهمتی منسوب کردند قسمیات در نفی تهمت و ذم شاعری و استغفار گوید
مطایبه در موفق سبعی
در مدح سلطان اعظم سنجر
در مدح اقضی القضاة قاضی حمیدالدین
مطایبه
در شکایت و طلب احسان از مخدوم
در هجا
در مرثیه
در نصیحت
لغزیست که در طلب خربزه گفته
شراب خواهد
در حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانی
لطیفه
در حضرت مخدوم بار خواهد
مطایبه
طلب امداد مهم خود کند
در مدح منصور عامر
ستایش بزم مخدوم کند
در قناعت و آزادگی
در مدح سعدالدین و کیفیت سقطه و حسب حال خود
در مدح صاحب جمال الدین محمد و شکایت از روزگار
حکیم در اواخر عمر از ملازمت دربار سلاطین احتراز می نموده، وقتی سلطان غور او را طلبید این قطعه را بدو فرستاد
ناصرالدین طاهر را درد دندان عارض گشته انوری این قطعه هنگام عیادت او گفته و در هر بیت التزام لفظ دندان نموده است
امیر یوسف نام و عده عطایی کرده و وفا ننموده بود در تهدید او گفته است
در ندامت و شکایت
در مطایبه
در موعظه و شکایت دهر
لطیفه
در طلب شراب و گوشت و مزه به طریق لغز گفته
سکنجبین از کسی به طرز لغز خواسته
در قناعت
در مدح مؤیدالدین مودودشاه
مناظره بوته کدو با درخت چنار
در مطایبه
در مذمت اصحاب دیوان
در فضیلت عقل و شرف انسان به خرد
در شکایت زمانه و مفاخرت خود
از یکی اکابر رنجیده بود حسب حال خود و نکوهش او گوید
این قطعه را فتوحی گفت و به انوری بست و مردم بلخ بر حکیم متغیر شدند سوگندنامه در نفی آن گفت
در طلب شراب
در مذمت سواری
در مذمت زن خواستن
در مدح بهاء الدین علی
در طلب شراب
مطایبه
در مرثیه مودودشاه و بی وفایی جهان
در بی ثباتی جهان
در تاریخ فوت سلطان سنجر
در اشتیاق
مدح زین الدین عبدالله را گوید و حضور میزبان را خواهد
فی الحکمة والنصیحة
در مذمت کسی
در مدح
در شکر
در عذر مستی
مطایبه در عذر مستی
ایضاله
صفی الدین موفق هیزمی به انوری وعده کرد و حکیم غلام خود را به طلب آن فرستاد چون به وعده وفا نکرد این قطعه در هجو او گفت
در هجو خواجه صلاح نامی
در قناعت و شکایت از روزگار
در مدح قاضی حمیدالدین
در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
در شکایت
از کسی یخ خواهد
صاحب ناصرالدین دارو خورده بود او را تهنیت گفته
مخدوم حکیم را در سرای خاص جای داد در شکر آن گوید
در تهنیت دارو خوردن مجدالدین
ایضا در تهنیت دارو خوردن مجدالدین
در مدح ملک نصرة الدین
در هجا
در ذم طمع
عمادالدین پیروزشاه وقتی به خانه حکیم به عیادت آمده بود انوری در شکر آن گفته
در جواب مکتوب عمادالدین پیروزشاه
در عذر
در مفارقت دوستی
در مذمت خزانه دار سلطان گفته و چون با هر گنجی ماریست تعبیر از خزانه دار به حیه کرده است
در مدح ترکان خاتون
شراب خواهد
در عذر تقصیر خدمت
در مدح نظام الملک بدرالدولة والدین خاصبک طوطی بن مسعود
در شکایت دهر
سید مجدالدین بوطالب نعمه را گوید
کتاب و کلاهی نزد بزرگی داشت در تقاضای آن گوید
خواجه شمس انوری را پوستینی وعده کرده و در فرستادن آن تاخیر نموده بود این قطعه در تهدید وی گفته
در تجدید لقب مؤیدالدین مودودشاه
در هجا
در وعظ
در حق سنقر خاص گوید
در مدح پیروز شاه
در نصیحت
شبی در حال مستی از بامی درافتاد این قطعه را گفت
در هجو
مطایبه
در صفت کسب کمال ومذمت ابناء عصر
در مدح ملک الشرق علاء الدین محمد امیر کوه
درشکایت دهر
طبیبی را ذم کند
در حکمت و موعظه
در هجا
در حبس مجدالدین ابوالحسن
در طلب احسان
در طلب کاغذ گوید
در علو همت خود گوید
قاضی حمیدالدین از انوری سؤال کند
انوری در جواب قاضی گوید
سلطان سنجر انوری را به مجلس خود خوانده بود در شکر آن گفته
مدح شهاب الدین ابوالفتح کند و اجازه دخول به مجلس او خواهد
در تقاضای راتبه
مدح قاضی حمیدالدین
شکایت از دهر
مطایبه
در التماس برات انعام گوید که خبر آن بدو رسید و برات نرسیده بود
در عارضه خاتون عصمة الدین رضیة الملوک
در هجای بخیلی گفته
در تقصیر ملاقات یاران به یکدیگر گوید
شراب خواهد
لغز
در مدیح
شراب خواهد
در وصل سرای مجدالدین ابوالحسن
در تهنیت منصب گوید
در مدح
درخواست روشنایی کند
ممدوح برای حکیم خلعتی فرستاده در شکر آن گوید
شکایت از فلک و مدح صاحب
مخدوم به انوری جفتی موزه بخشید در شکر آن گوید
در هجا
در شکایت
در حبس مجدالذین ابوالحسن عمرانی
طلب ادرار و راتبه از مخدوم برای یک نفر از شاگردان خود کند
شراب خواهد
ایضا طلب شراب کند
در هجا
در تهدید و هجو قاضی هری
در نکوهش فلک
در مذمت زنان
در التماس موزه
در هجا
در نکوهش روزگار
اجازت خواهد
در وصف بنا و مدح میر عمید
از کسی درخواست پنبه کند
برای درآمدن به خانه اکفی الکفاة بار خواهد
شراب خواهد
حضور دوستی را خواهد
در تقاضای انعامی که حواله شد و نیافت فرماید
در قضا و قدر
حکیم رنجور بود و دوستی او را عیادت نکرد در شکایت و طلب حضور او گوید
اذن دخول به مجلس صاحب خواهد
مخدوم به حکیم جام شرابی بخشیده در شکر آن و طلب شراب گوید
در هجو شخصی که به علی مهتاب مشهور بود
شراب خواهد
در مرثیه
در مفارقت
فی الاشتیاق
در عذر
در مذمت اهل سوق
اسب پیری را مذمت کند
قبا از بزرگی خواسته
مطایبه ملکشاه پدر سلطان سنجر با مرد اعرابی
در عذر تقصیر نرفتن پیش ممدوح
از ممدوح التماس کفش به معما کرده است
در مدح بدرالدین الغ جاندار بک اینانج بلکا سنقر
قاضی هری مبتلا به مرض جرب شده و حکیم به عیادت او رفته و او از خانه بیرون نیامده و این قطعه را درهجو او گفته است
مطایبه با باغبانی که ازو کدوی تر خواسته
شکایت از روزگار
نکته پسندیده
در طلب شکر و عود
در موعظه
مطایبه
در اشتیاق
در مرثیه
مطایبه
در هجا
در تقاضا
در مدیح
در هجو صلاح صالحی
در ذل سؤال
در نصیحت نفس
درمرثیه
مطایبه به محبوب کند
از نجیب الدین کاتب سیاهی خواهد
امیر شجاعی شاعر در قدح انوری گفته
حکیم در جواب شجاعی گوید
در مذمت شعرا
در عذر بدمستی خویش
در منع توزیع با جمال الدین مسعود گوید
در شکایت از ممدوح خویش حمیدالدین
طلب وظیفه کند
در مذمت زنان
عزالدین نامی را ستایش کند
در مطایبه
تعریف شراب کند
شراب خواهد
در هجو
در شکایت
در تمثیل
در شکر
در تعریف عمارت و مدح صاحب
در وصف کوشک و سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانی
قسم بر بی گناهی
در مطایبه
سخن کمالی را ستاید
در مطایبه
در بیان حال خود
التماس انعام
ستایش ملک الشعرا ارشدالدین
الب ارغو یکی از ممدوحان حکیم را میل کشیدند در آن باب گفته است
از بزرگی درخواست کاغذ سپید کند
در نقدی که یکی از امرا در مرثیه سیدابوطالب نعمه بدو کرده بود گوید
قاضی حمیدالدین در مدح حکیم گفته و بدو فرستاده
انوری در جواب این قطعه گفته و او را ستوده است
به شخصی تکلف فرماید
از دوستی سیم گرمابه خواهد
در تقاضا
در عذر غیبت از مجلس مخدوم
فی الاشتیاق
به مجلس صاحب بار خواهد
در اشتیاق دوستی و طلب مکاتبات ازو
در شکایت
در حسب حال و وارستگی خویش
در طلب صاحب
شکوه از روزگار
در مدح تاج الدین ابوالمعالی محمد المستوفی گوید و عرق نسترن خواهد
در بیان هنرهای خود و جهل ابناء عصر
در مطایبه
کیسه ای به حکیم وعده کرده اند آن را با کاردی طلب می کند
در شکایت
نکته موزون
در شکر تشریف
وله ایضا
در افلاس و رنجوری خود
در عذر
التماس کفش کند
در حسب حال
در نصیحت
در اشتیاق
در عزلت و قناعت و جواب سائلی که از حکیم قصه شعر گفتنش پرسید گوید
در ریاضت خاطر
مذمت ممدوحی که وعده صله بدو داده و وفا نکرده
در مدح
در اشتیاق
از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است
در تمثیل
معما
شراب خواهد
لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیست
در طلب عفو
مطایبه
در اظهار نیک نفسی خود گفته است
در غیبت پیروزشاه از بلخ و تهنیت قدوم او
در شکایت اهل زمان
نصیحت
در مرثیه
در قناعت
در طلب شراب
طلب پنبه و روغن کند
نکته موزون
در علو همت و کمال نفس خود
پیراهن کتان سنبلی از فریدالدین کاتب خواهد
در شکایت
از بزرگی مسحی و رانین خواهد
در مدح
در مذمت دشمنان صاحب
فی اقتراح الذهب
زین الدین عبدالله از استر افتاده و حکیم به عیادت او نرفته بود این قطعه در عذر تقصیر خویش گفته
در مذمت افلاک
در مدح سلطان ملکشاه ثانی
در مدیح
در جواب مکتوب دوستی
در قناعت و خویشتن داری
مطایبه
در مذمت شاعری
سلطان سنجر را گوید
در ذم فتوحی شاعر
شراب خواسته
حضور دوستی خواهد
شراب خواهد
در طلب شراب
در مرثیه مجدالدین ابوالحسن عمرانی
در مدح پادشاه زمان
در طلب هیزم
طلب قبا از مخدوم کند
در حسب حال خویش گوید
در طلب سرکه و آبکامه
در تهنیت تشریف
معما در مدح رشیدالدین
شراب خواهد
لطیفه
از کریم الدین شراب خواهد
در نصیحت نفس خود
از لالابک تقاضایی کند
شراب خواهد
در طلب حضور دوستی گوید
در مدح و تهنیت
شراب خواهد
در طلب جو
قطعه زیر از حکیم شجاعی است که به انوری نوشته است
انوری در جواب شجاع الدین خالد بلخی گفته و عذر تقصیر خواسته است
ستایش سرای مجدالدین ابوالحسن عمرانی
بزرگی به خانه انوری رفت در تهنیت قدوم او گوید
در قناعت
غرض از این لغز ریواس است
در هجو کسی گفته
در هجو قاضی ناصح
در وصف بزرگی و کرم صاحب ترمد
در مدح عصمة الدین
در مدح امیر فخرالدین ابوالمفاخر آبی
در نصیحت و موعظه
روزی بدمستی کرده بود در عذر آن گوید
فی الموعظة
در مدیح
در شکایت و تقاضای الطاف صاحب
در عذر قی کردن در مجلس شراب گفته
در تقاضا
در مذمت کسی گفته
حسب حال
در مدح فیروزشاه
در هجا
در تهنیت
شراب خواهد
در تقاضا
در ناخن گرفتن صاحب
قسمت در توبه و انابه
شکایت از زمانه
در هجو سیف الدین نامی گفته
نصیحت
معما
در حسب حال
در موعظه
این قطعه در شکایت از ملکشاه و نظام الملک گفت و متغیر شدند و فتوحی آنرا جواب گفت
فتوحی شاعر بفرموده شاه و وزیر جواب حکیم را گفت
در موعظه
ایضا در هجا
در شکایت
مطایبه
در شکایت
صاحب به حکیم اسبی وعده کرد در تقاضای آن این قطعه را گفته
مدح سدید فقیهی
در ستایش سخن خود
در حکمت و موعظه
در قناعت و خویشتن داری
در هجا
نصیحت

رباعیات

قسمت اول
قسمت دوم
قسمت سوم
قسمت چهارم



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.