ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



در زوال وصال و شب فراق

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 06:58 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, عبید زاکانی
من اندر عیش و بـخـتـم در کمین بـودچه شاید کرد چون طالع چنین بـود
زنـاگـه بــخـت وارون بـر سـرم تـاخـتاز آن خـوش زندگانی دورم انداخـت
ز هـر سـو دشـمـنـانـم را خــبــر شـدحـدیث ما بـه هر جـائی سـمر شد
جـــهـــانـــی را از آن آگـــاه کـــردنـــدز وصـلـش دسـت مـا کـوتـاه کـردند
چـو خصمان را از این معنی خـبـر شدحـکـایت بـعـد از این نـوع دگـر شـد
در این مـعـنـی بـسـی تـقـریر کـردنـدبـه آخـر دسـت ایـن تـدبـیـر کـردنـد
که اینجـا بـودنش کاری اسـت دشواربـبـایـد رفـتـنـش زیـن مـلـک نـاچـار
بـر این انـدیـشـه یکـسـر دل نـهـادنـدبـر او زین قـصـه رمـزی بـرگـشـادند
چو بشنید این سخن خورشید خوبانز رفتـن شـد تـنش چـون بـید لرزان
گـــــل انـــــدامـــــم درون پــــــرده رازچـو غـنچـه تـنگ خـوئی کرده آغـاز
نــفـــیــر و نــالــه و شـــیــون بـــرآوردخــروش از جــان مــرد و زن بــرآورد
فــغــان بــر گـنـبــد گــردان رســانـیـدصــدای نـالـه بــر کـیـوان رســانـیـد
ز هر نـوعـی بـسـی در رفـع کـوشـیدغریمش هر سخن کو گفت نشنید
کــز ایــنــجـــا طـــاقـــت دوری نــدارمچــنـیـن از عـقـل دسـتــوری نـدارم
بــه پـشـت بــادپـائی بــر نـشـانـدشز آب دیـــده در آذر نـــشــــانــــدش
بــراهـش بــا پـری هـمـداسـتـان کـردپـریوارش ز چـشـم مـن نـهـان کـرد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.