ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 09:38 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فخرالدین عراقی
آن شـنـیـدی کـه عـاشـقـی جــانـبــازوعـظ گـفـتــی بــه خــطــه شــیـراز؟
ســخــنــش مــنــبــع حــقــایــق بــودخـــاطــرش کــاشــف دقــایــق بـــود
روزی آغــــاز کــــرد بـــــر مــــنــــبــــرســخــنــی دلــفــریـب و جــان پــرور
بــود عـاشـق، زد از نـخـسـت سـخـنسـکـه عـشـق بــر درســت سـخــن
مـســتــمـع عــاشــقـان گـرم انـفـاسهمه مستان عشق بی می و کاس
گـــرم تــــازان عـــرصـــه تــــجــــریـــدپــــاکـــبــــازان عـــالـــم تـــوحـــیـــد
عـارفـی زان مـیـان بــپــا بــرخــاسـتگفـت: عـشـاق را مقـام کـجـاسـت؟
پـیـر عـاشـق، کـه در مـعـنـی سـفـتاز ســر ســوز عـشــق بــا او گـفـت:
نـــشــــنـــیـــدی کــــه ایـــزد وهـــابگفت: «طوبـی لهم و حسن مآب »؟
ایـن بــگـفـت و بــرانـد از ســر شــوقسـخــن انـدر مـیـان بــه غـایـت ذوق
نـــاگـــهـــان روســـتـــایــیــی نـــادانخـــالـــی از نــور، دیــده دل و جـــان
نــاتــراشــیـده هـیـکــلــی نــاراســتهمچـو غـولی از آن میان بـرخـاسـت
لب شـده خـشـک و دیده تـر گـشـتـهپـــا ز کــار اوفــتــاد، ســر گــشــتــه
گـفـت: کـای مـقـتــدای اهـل سـخـنغـم کـارم بــخــور، کـه امـشــب مـن
خــرکـی داشــتــم، چــگـونـه خــری؟خـــری آراســتـــه بـــه هــر هــنــری
خــانــه زاد و جــوان و فــربـــه و نــغــزاسـتـخـوانش، ز فـربـهی، همه مـغـز
مــن و او چـــون بـــرادران شـــفــیــقروز و شـب همـنـشـین و یار و رفـیق
یـــک دم آوردم آن ســـبــــک رفـــتـــاربــــه تــــفــــرج مــــیــــانــــه بـــــازار
نـــاگـــهــانـــش ز مـــن بـــدزدیــدنـــداز جــمـاعــت بــپــرس: اگـر دیـدنـد؟
مــجــلــس گــرم و غــرقــه در اســرارچـون در آن مـعـرض آمـد ایـن گـفـتـار
حـــاضـــران خـــواســـتـــنــدش آزردنخـــر ز مــســجـــد بـــپـــا گــه آوردن
پــیــر گــفــتــا بــدو کــه: ای خــرجــوبــنـشــیـن یـک زمـان و هـیـچ مـگــو
نـطــق دربــنـد و گــوش بــاش دمــیبــنـشــیـن و خــمــوش بــاش دمـی
پــس نـدا کـرد ســوی مـجــلـسـیـان:کـانـدریـن طــایـفــه، ز پــیـر و جــوان
هــرکــه بـــا عــشــق در نــیــامــیــزدزیــن مــیــانــه بــه پــای بـــرخــیــزد
ابــلـهـی، هـمـچــو خــر، کــریـه لـقــاچـسـت بــرخـاسـت، از خـری، بــرپـا
پــیــر گــفــتــا: تــویــی کــه در یــاریدل نبـسـتـی بـه عشق؟ گفت: آری
بــانــگ بــر زد، بــگــفــت: ای خــر دارهـان! خــرت یـافــتــم بــیـار افـســار
ویحـک! ای بـی خـبـر ز عـالم عـشـقنـاچــشــیـده حــلـاوت غـم عــشــق
خــر صــفــت، بـــار کــاه و جــو بـــردهبــی خــبـــر زاده، بــی خــبــر مــرده
از صـــفــاهــای عــشـــق روحـــانــیبــی خـبــر در جـهـان، چـو حـیـوانـی
طـرفـه دون هـمـتــی و بــی خــبــریکـــه نــدارد بـــه دلـــبـــری نــظـــری
هـر حــرارت، کـه عــقــل شــیـدا کـردنـور خــورشــیـد عــشــق پــیـدا کـرد
هـر لـطــافــت، کــه در جــمـال افــزوداثـــر عـــشـــق پـــاکـــبــــازان بــــود
گـر تــو پــاکـی، نـظـر بــه پــاکـی کـنمــنـقــطــع از طــبــاع خــاکــی کــن
سـوز اهـل صـفـا بــه بــازی نـیـســتعـشـقـبــازی خــیـالـبــازی نـیـسـت
رو، در عــــشــــق آن نـــگـــاریـــن زنکـه تـو از عـشـق او شـدی احـسـن
هر که عشـقش نپـخـت و خـام بـماندمــرغ جــانــش اســیـر دام بــمــانــد
عشق ذوقی اسـت، همنشین حـیاتبـلکه چـشم اسـت بـر جـبـین حـیات
عشق افزون ز جان و دل جانی استبـلکـه در ملک روح سـلطـانی اسـت
گـاه بــاشــد کـه عـشــق جــان گـرددگـــاه در جـــان جـــان نــهــان گـــردد
گاه جـان زنده شـد، حـیاتـش عـشـقگاه شـد چـون زمین، نبـاتـش عشق
آب در مــیــوه خـــرد عــشــق اســتبـلکـه آب حـیات خـود عـشـق اسـت
لــذت عــشـــق عــاشـــقــان دانــنــدپـــاکــبـــازان جــان فــشــان دانــنــد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.