ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



سر آغاز

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 09:38 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فخرالدین عراقی
ســـاقـــیــا، بـــاده صـــبـــوح بـــدهعــــاشــــقـــان را غـــذای روح بــــده
بــاده عـشـق ده بــه مـا مـسـتـانمـی بــده «مـای » مـا ز مـا بـسـتـان
در دلــم نــه حــلــاوت مــســتـــیتــا شـود نـیـســتــی مـن هـسـتــی
زان صراحی، که جام رضوان استباده ای ده، که جرعه اش جان است
ای کــه بــر یـاد لــعــل دلــجــویـتبــاده نـاخــورده، مــســتــم از بــویـت
نـفــســی بــازپــرس مـســتــان راراحــتــی بــخــش مـی پــرسـتــان را
سوختـم، سوختم، در آتـش شوقبــیـخــودم کــن دمـی بــه بــاده ذوق
عــجــب آیـد مـرا ز بــاده پــرســتبــاده عـشـاق نـاچـشـیـده و مـسـت
در بـیـابــان، بـه فـصـل تـابــسـتـانچــون بــبــارد بــه تــشـنـه ای بــاران
گـرچـه یـک لـحـظـه زآن بـیـاسـایـدهــم بــه آب اشــتــیــاقــش افــزایــد
مـی بـیـفـزا ، چـو شـوقـم افـزودیروی پــنـهـان مـکـن ، چــو بــنـمـودی
بــاز مـخــمـور عــشــق را مـی دهچــون مــدامــم دهــی، پــیــاپــی ده
تـــا دگــربـــار مــســـتـــی آغـــازمویــن غــزل را انــیــس خــود ســازم:



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.