ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



حکایت

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 09:40 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فخرالدین عراقی
پــیــر شــیــراز، شــیــخ روزبــهــانآن بـه صـدق و صـفـا فرید جـهان
اولـــیــا را نــگـــیــن خـــاتـــم بـــودعــالـم جــان و جــان عـالـم بــود
شــاه عــشــاق و عــارفـان بــود اوســرور جــمـلـه واصــلـان بــود او
چـون بـه ایـوان عـاشـقـی بــر شـدروز بــه بـــود و روز بــه تــر شــد
ســال هـا بــا جــمـال جــان افــروزروز شب کرده بـود و شب ها روز
داشـت او دلـبــری فـرشـتــه نـهـادکـه رخـش دیده را جـلـا مـی داد
اتــفــاقــا مــگــر ســفــیـهــی دیــدکـان پـری پـای شـیخ می مالـید
رفــت تـــا درگــه اتـــابـــک ســعــدتــیـز روتــر ز ســیـر بــرق از رعـد
گـفـت: ای پــادشــاه دیـن، فـریـاد!پـای خـود شیخ دین بـه امرد داد
سـعـد زنگی، ز اعـتـقاد که داشـتدر حـق شـیـخ افـتــرا انـگـاشـت
کــرد روزی مــگــر عــیــادت شــیـخدید حـالـی کـه بـود عـادت شـیخ
دلـبــری دیـد، هـمـچــو بــدر مـنـیـرچـیسـت در بـر گرفـتـه پـای فقیر
چون اتابـک بـه چشم خویش بـدیداز حــیـا زیـر لـب هـمـی خـنـدیـد
بـــود نــزدیــک شــیــخ ســـوزنــدهمــنــقــلــی پــر ز آتــش آکــنــده
پـــای هــا از کـــنـــار آن مـــهــوشچـسـت در زد بــه مـنـقـل آتــش
گفت: چشمم اگر چه حیران استپای را پیش هر دو یکسان است
آتــش از تــن نـصـیـب خـود طـلـبــدسـوزش مـغـز بــی خـرد طـلـبــد
گــل آتــش بــه پــیــش ابــراهــیـموز تـجـلی نسوخـت جـسم کلیم
نظر ما بـه چـشم تـو جـانی اسـتمیل دل را نتـیجـه روحـانی است
نــظـــری ، کــز ســـر صـــفـــا آیــدبــه طــبــیـعــت مــگــر نـیـالــایـد
گـر تـو را نـیسـت بـا غـمـش کـاریدایــمــا مــن مــقـــیــدم، بـــاری



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.