ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



مثنوی

RSS
تغییر یافته در 2011/07/31 09:40 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, فخرالدین عراقی
عـکـس هـر مـویـت، ای بـت رعـنـادر دمـاغـم رگـی اسـت از سـودا
از وصـــــال قــــد تـــــو ای دلــــدارنیست جـز گیسوی تـو بـرخوردار
فـرق کـردن بـه چـشـم سـر نتـوانمـوی فـرق تــو را، ز مـوی مـیـان
شــد دلـم، تــا شــدم گــرفــتــارتبــه طــمــع طــره هــای طــرارت
مـوی زلـفــت فـراز عــارض خــوشسوخـت ما را، چـو موی در آتـش
ای ربــوده دلــم بــه پــیــشــانــیالـحـق آن نـیز هم بـه پـیشـانـی
نور مـاه اسـت، یا شـعـاع جـبـین؟شـمـع پـروانـه سـوز؟ یـا پـروین؟
مـانده زان غـمزه در شـگـفـتـم منهست بیمار و مست و مردافکن
رخ تــو خـسـتــه جــان تــوانـد دیـدچـون بـدین دیـده آن تـوانـد دیـد؟
لب لعلت، که روح بخش دل استبـرگ گل از لطافتش خجل است
عــاشــقــان تـــو پـــاکــبـــازانــنــدصـیـد عـشـق تـو شـاهـبــازانـنـد



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.