ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



دهم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/27 03:21 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مولوی
هسـت کسـی کو چـو من اشـکار نیسـتهسـت کسـی کو تـلف یار نیسـت؟
هست سری کو چو سرم مست نیست؟هسـت دلی کو چـو دلم زار نیست؟
مــخـــتـــلــف آمــد هــمــه کـــار جـــهــانلیک همه جـز کـه یکـی کـار نیسـت
غـــــرقــــه دل دان و طـــــلــــب کــــار دلآنـک گـلـه کــرد کــه دلـدار نـیـســت
گــرد جـــهــان جـــســـتـــم اغـــیــار مــنگشـت یقینم که کس اغـیار نیسـت
مـشـتـریـان جـمـلـه یکـی مـشـتـریـسـتجـز کـه یـکـی رسـتـه بـازار نـیـسـت
مــاهــیــت گــلــشــن آنــکــس کــه دیــدکشف شد او را که یکی خـار نیست
خــــنــــب ز یــــخ بــــود و درو کــــردم آبشـد هـمـه آب و زخـم آثـار نـیـسـت
جــمــلــه جــهــان لــایـتــجــزی بــدســتچـنـگ جـهان را جـز یک تـار نـیسـت
وســـوســـه ایــن عـــدد و ایــن خـــلـــافجــز کـه فـریـبــنـده و غـرار نـیـســت
هـســت دریـن گــفــت تــنــاقــض ولــیـکاز طـــرف دیــده و دیــدار نــیــســـت
نــقــطــه دل بــی عــدد و گــردش اســتگـفـت زبـان جـز تـک پـرگـار نـیـسـت
طــاقــت و بـــی طــاقــتـــی آمــد یــکــیپــیـش مـرا طـاقـت گـفـتـار نـیـسـت
مـســت شــدی ســر بــنـه ایـنـجــا، مـروزانـکـه گـلـسـت و ره همـوار نیسـت
مـــســــت دگـــر از تــــو بــــدزدد کـــمـــرجــز تــو مـپــنـدار کـه طـرار نـیـسـت
چــونـک ز مـطــلــوب رســیـدســت بــراتگـشــت نـهـان از نـظــر تــو صــفــات
بـــار دگـــر یــوســـف خـــوبـــان رســـیـــدسـلـسـلـه صـد چـو زلـیـخـا کـشـیـد
جــــامـــه درد مـــاه ازیـــن دســـتــــگـــاهنـعـره زنـد چــرخ کـه هـل مـن مـزیـد
جــمـلــه دنـیـا نـمـکــســتــان شــدســتتــا کــه یـکــی گــردد پــاک و پــلـیـد
بــار دگــر عــقــل قــلــمــهـا شــکــســتبــار دگــر عــشــق گــریــبــان دریــد
کــــرد زلـــیـــخــــا کـــه نـــکـــردت کـــسبـــنــده خـــداونــده خــود را خـــریــد
مـســت شــدی بــوســه هـمـی بــایـدتبـوسه بـران لب ده، کان می چشید
سـخـت خـوشـی، چـشـم بــدت دور بــادای خـنک آن چـشـم که روی تـو دید
دیـــدن روی تــــو بــــســـی نـــادرســــتای خـنک آن، گوش کـه نامت شـنید
شــعــشــعــه جــام تـــو عــالــم گــرفــتولــولــه صـــبـــح قـــیــامــت دمــیــد
عــــقــــل نـــیـــابــــنـــد بــــه دارو، دگــــرعــقــل ازیـن حــیـرت شــد نـاپــدیـد
بـــــاز نــــیــــایــــد، بـــــدود تـــــا هــــدفتــیـر چـو از قـوس مـجــاهـد جــهـیـد
هــدهــد جــان چــون بــجــهـد از قــفــصمی پـرد از عـشـق بـه عـرش مجـید
تـــیــغ و کـــفـــن مـــی بـــرد و مـــی رودروح ســوی قـیـصــر و قـصـرمـشــیـد
رســتــه ز انـدیـشـه کـه دل مـی فـشــردجـسـتـه ز هر خـار کـه پـا می خـلید
چـــــرخ ازو چـــــرخ زد و گــــفـــــت مــــاهمــنــک لــنــا کــل غــد الــف عـــیــد
شــد گــه تــرجــیــع و دلــم مــی جــهــددلــبــر مــن داد ســخــن مــی دهـد
ایــــن بـــــخــــورد جــــام دگــــر آرمــــشبـــارد و هــشـــیــار بـــنــگــذارمــش
از عـــدمـــش مـــن بــــخـــریـــدم بــــه زربـی می و بـی مـایده کـی دارمش؟
شـــیــره و شـــیــریــن بـــدهــم رایــگــانلــیـک چــو انــگــور نـیـفــشــارمــش
هـمـچـو سـر خـویـش هـمـی پــوشـمـشهمـچـو سـر خـویش همی خـارمش
روح مـــــنــــســـــت و فـــــرج روح مـــــندشــمـن و بــیـگــانـه نـیـنـگــارمـش
چــون زنـم او را؟! کـه ز مـهـر و ز عـشــقگـفــتــن گــســتــاخ نـمـی یـارمـش
گـــر بـــرمــد کـــبـــکـــبـــه چـــار طـــبـــعمــن عــوض و نــایـب هـر چــارمــش
مــن بـــه ســـفـــر یــار و قـــلـــاووزمـــشمن بـه سـحـر سـاقـی و خـمـارمش
تـــا چـــه کــنــد لــکـــلــکــه زر و ســـیــمکـه تـو بـگویی کـه: « گرفـتـارمش »
او چـــو ز گـــفـــتــــار بــــبــــنـــدد دهـــناز جــهـت تــرجــمــه گــفــتــارمــش
ور دل او گــــــرم شـــــــود از مــــــلــــــالمــروحــه و بــاد ســبــکــســارمــش
ور بـــســـوی غــیــب نــظـــر خـــواهــد اوآیـــــنــــــه دیـــــده دیـــــدارمــــــش
ور بــــه زمـــیـــن آیـــد چـــون بــــوتــــرابجـمـلـه زمـیـن لـالـه و گـل کـارمـش
ور بـــــســــوی روضــــه جــــانــــهــــا رودیـاســمـن و ســبــزه و گــلــزارمــش
نــوبـــت تـــرجـــیــع شـــد ای جـــان مــنمــوج زن ای بــحــر درافــشــان مــن
شـد سـحــر ای سـاقـی مـا نـوش، نـوشای ز رخـت در دل مـا جـوش، جـوش
بـــاده حــمــرای تــو هــمــچــون پــلــنــگگـرگ غـم اندر کـف او مـوش، مـوش
چـــونـــک بــــرآیـــد بـــه قـــصـــور دمـــاغافــتــد از بــام نـگـون هـوش، هـوش
چــونـک کـشـد گـوش خــرد ســوی خــودگـوید از درد خـرد: « گـوش، گوش »
گـوش او: خــیـز، بــه جــان ســجــده کـندر قـــدم ایــن قـــمــر مــی فـــروش
گــفــت: کــی آمــد کــه نــدیــدم مــنــشگفت که: تو خفته بودی دوش دوش
عــاشــق آیـد بــر مــعــشــوقــه مــســتکـه نـبـرد بـوی از آن شـوش شـوش
عــشـــق ســـوی غــیــب زنــد نــعـــرهــابــر حــس حـیـوان نـزنـد آن، خـروش
شــهــر پـــر از بـــانــگ خـــر و گــاو شـــدبــر سـر کـه بــاشـد بــانـگ وحــوش
تـــرک ســـوارســـت بـــریــن یـــک قـــدحســاغـر دیـگـر جــهـت قـوش، قـوش
چـــونـــک شـــدی پــــر ز مـــی لـــایـــزالهـیـچ نـبـینـی قـدحـی بـوش، بـوش
جــمــلــه جــمــادات ســلــامــت کــنــنــدراز بـگـویند چـو خـویش، و چـو تـوش
روح چــــو ز مـــهـــر کــــنـــارت گـــرفــــتروح شـود پـیـش تـو جـمـلـه نـقـوش
نــوبـــت آن شـــد کـــه زنـــم چـــرخ مـــنعـشـق عـزل گـویـد بــی روی پـوش
هــمــچـــو گـــل ســـرخ ســـواری کـــنــدجـملـه ریاحـین پـی او چـون جـیوش
نـقــل بــیـار و مــی و پــیـشــم نــشــیـنای رخ تــو شـمـع و مـیـت آتــشـیـن



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.