ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



پانزدهم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/27 03:22 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مولوی
ای یــــــار گــــــرم دار، و دلــــــارام گــــــرم دارپـیش آ، بـه دسـت خـویش سـر بـندگـان بـخـار
خـــاک تـــویــم و تـــشـــنــه آب و نــبـــات تـــودر خــاک خــویـش تــخــم ســخــا و وفـا بــکـار
تــا بــردمــد ز ســیـنـه و پــهـنــای ایـن زمــیـنآن ســـبـــزهــای نــادر و گــلــهــای پـــرنــگــار
وز هــر چـــهــی بـــرآیــد از عـــکــس روی تـــوسـرمسـت یوسـفـی قمرین روی خـوش عـذار
ایــن قــصــه را رهــا کــن تـــا نــوبـــتـــی دگــرپـــیــغــام نــو رســیــد، پـــیــش آ و گــوش دار
پـیری سـوی مـن، آمـد شـاخ گـلـی بـه دسـتگفتم که: « از کجاست » بگفتا: « از آن دیار »
گـفـتـم: « از آن بـهار بـه دنـیا نـشـانـه نـیسـتکاینجـا یکی گلسـت و دوصد گونه زخـم خـار »
گـفـتـا: « نـشـانـه هـسـت، ولـیـکـن تـو خـیـرهکـانـکـس کـه بــنـگ خــورد، دهـد مـغــز او دوار
ز انــدیــشــه و خـــیــال فــرو روب ســـیــنــه راسـبـزک بـنه ز دست، و نظر کن بـه سـبـزه زار
تــرجــیــع کــن کــه آمــد یـک جــام مــال مــالجـان نـعـره مـی زنـد کـه بـیا چـاشـنـی حـلـال
گـــر تـــو شـــراب بــــاره و نـــری و اوســـتــــادچـون گـل مـبـاش، کـو قـدحـی خـورد و اوفـتـاد
چــون دوزخــی درآی و بــخــور هـفـت بــحــر راتـا سـاقـیت بـگوید که: « ای شـاه، نوش بـاد»
گـر گـوهـریـســت مـرد، بــود بــحــر ســاغـرشدنـیا چـو لـقـمـه شـودش، چـون دهـان گـشـاد
دنیا چـو لـقـمـه ایسـت، ولـیکـن نـه بـر مـگـسبــر آدمـســت لـقــمـه، بــر آنـکــس کــزو بــزاد
آدم مــگــس نـزایـد، تــو هـم مـگــس مــبــاشجـمشـید بـاش و خـسـرو و سـلطـان و کیقبـاد
چـون مسـت نیسـتـم نمکی نیسـت در سخـنزیــرا تـــکــلــفــســت و ادیــبـــی و اجــتــهــاد
امـا دهـان مـســت چــو زنـبــور خــانـه ایـسـتزنــبــور جــوش کــرد، بــهـر ســوی بــی مــراد
زنـبــورهـای مـســت و خــراب از دهـان شــهـدبــا نـوش و نـیـش خـود، شـده پـران مـیـان بـاد
یعـنی کـه ما ز خـانه شـش گوشـه رسـتـه ایمزان خـسـروی که شـربـت شیرین بـه نحـل داد
تـرجـیع، بـنـدخـواهد ، بـر مـسـت بـنـد نـیسـتچـه بـند و پـند گیرد ؟! چـون هوشـمند نیسـت
پــیـش آر جــام لــعــل، تــو ای جــان جــان مــامــا از کــجـــا حــکــایــت بـــســیــار از کــجـــا!
بـگـشـاد و دسـت خـویش، کـمر کـن بـگـرد منجـــام بـــقـــا بـــیــاور و بـــرکــن ز مــن قـــبـــا
صــد جــام درکــشــیـدی و بــر لـب زدی کـلـوخلـیکـن دو چـشـم مسـت تـو در می دهد صـلـا
آن مـی کـه بـوی او بــدو فـرسـنـگ مـی رسـدپـنـهـان همـی کـنـیش؟! تـو دانـی، بـکـن هـلـا
از مـــن نــهــان مـــدار، تـــو دانــی و دیــگـــرانزیـــرا کـــه بــــنـــده تـــوم، آنـــگـــاه بــــا وفـــا
این خود نشانه ایست، نهان کی شود شراب؟پــیــدا شــود نــشــانــش بـــر روی و در قــفــا
بــر اشـتــری نـشـیـنـی و ســر را فـرو کـشـیدر شــهـر مـی روی، کــه مــبــیـنـیـد مــر مــرا
تــو آنـچــنـانـک دانـی و آن اشـتــر تــو مـســتعـف عـف هـمـی کـنـد کـه بــبـیـنـیـد هـر دو را
بـــازار را بـــهــل ســـوی گـــلـــزار ران شـــتـــرکانجاست جای مستـان، هم جنس و هم سرا
ای صــد هــزار رحـــمــت نــوبـــر جـــمــال تـــونـیـکــوســت حــال مـا کـه نـکـو بــاد حــال تــو



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.