ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



هجدهم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/27 03:23 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مولوی
نـامـه رســیـد زان جــهـان بــهـر مــراجــعــت بــرمعـزم رجـوع مـی کـنـم، رخـت بــه چـرخ مـی بــرم
گفت که: « ارجعی » شنو، باز به شهر خویش روگــفــتــم: « تــا بــیـامـدم، دلـشــده و مـســافــرم
آن چــمـن و شــکـرســتــان، هـیـچ نـرفـت از دلـممـن بــدرونـه واصـلـم، مـن بــه حــظـیـره حــاظـرم
چـون بــه سـبــاغ طـیـر تــو اوج هـوا مـخـوف شـدبـسـتـه شـدسـت راه مـن، زانـک بـه تـن کـبـوتـرم
گفت: « ازین تـو غـم مخـور، ایمن و شـادمان بـپـرزانــک رفــیــق امــن شــد جـــان کــبـــوتـــر حــرم
هــرکــســی بـــرات حـــفــظ مــا دارد در زه قــبـــادر بـــر و بـــحــر اگــر رود بـــاشــد راد و مــحــتــرم
نـوح مــیـان دشــمــنــان بــود هـزار ســال خــوشعـصـمـت مـاش بــد بــه کـف غـالـب بــود لـاجــرم
چــنــد هـزار هـمــچــو او بــنـده خــاص پــاک خــوهـردم مـی رســیـدشــان بــار و خــفــیـر از درم »
گفـت کـلیم: « زاب من غـم نخـورم کـه من درم »گفت: « خـلیل ز آتـشش غم نخـورم که من زرم »
گـفـت: « مـسـیـح مـرده را زنـده کـنـم بــه نـام اواکــمــه را بــصــر دهـم، جــانــب طــب نـنــگــرم »
گـلـت: « مـحـمـد مـهـین، مـن بـه اشـارت مـعـینبــر قــمـر فــلـک زنـم، کــز قــمـران مـن اقــمـرم »
صـورت را بــرون کـنـم پــیـش شــهـنـشــهـی رومکــــز تــــف او مــــنـــورم، وز کــــف او مــــصــــورم
چـون بــروم بــرادرا هـیـچ مـگـو کـه نـیـسـت شـددر صــف روح حـــاضــرم، گــر بـــر تـــو مــســتـــرم
نـام خـوشـم درین جـهـان بـاشـد چـون صـبـا وزانبـوی خـوشـش عـبـرفشـان زانک بـه جـان معنبـرم
سـاکن گلشن و چـمن پـیش خـوشان همچـو منوارهــم از چـــه و رســن زانــک بـــرون چـــنــبـــرم
بـس کـن و بــحـث ایـن سـخـن در تـرجـیـع بــازگـوگـرچـه بـه پـیـش مـسـتـمـع دارد هـر سـخـن دورو
چـونـک ز آسـمـان رسـد تــاج و سـریـر و مـهـتـریبـه کـه سـفـر کـنـی دلـا، رخـت بـه آسـمـان بــری
بـین همـه بـحـریان بـه کـف گـوهـر خـویش یافـتـهتــو بــه مـیـان جــزر و مـد در چــه شـمـار انـدری؟
هین هلـه، گـاو مـرده را شـیر مـخـوان و سـر مـنهگـر چـهکـه غـره مـی زند گـاو بـه سـحـر سـامـری
گــر نــمــرود بـــرپـــرد فــوق بـــه پــر کــرکــســانزود فــتــد کــه نــیـســتــش قــوت پــر جــعــفــری
گـرچـه کـبـوتـری بـه فـن کـبــک شـکـار مـی کـنـدبــاز سـپـیـد کـی شـود؟! کـی رهـد از کـبـوتـری؟!
جــان نـدهـد بــجــز خـدا، عـقـل هـمـو کـنـد عـطـاگـرچــه کـه صــورتــی کــنـد، صــنـعــت کــف آزری
دردسـر تـنی مکـش کوسـت بـه حـیله نیم خـوشپـیش خـدای سـر نـهـی، سـر بـسـتـان آن سـری
سـر کـه دهی شـکـربـری، شـبـه دهی گهر بـریسرمه دهی بصر بری، سخت خوش است تاجری
جـود و سخـا و لطف خو سجـده گری، چـو آب جـوتـــرک هــوا و آرزو هـــســـت ســـر پـــیــمـــبـــری
روضـه روح سـبـز بـیـن، سـاکـن روضـه حـور عـیـنمـسـت و خـراب می روی، نقـل ملـوک می چـری
فـرجـه بـاغ مـی کـنـی، شـادی و لـاغ مـی کـنـیبــا صــنـمـان شــرم گـیـن، پــرده شــرم مـی دری
آمــده مــاه روی تـــو، جــانــب هــای و هــوی تــوگـلـبـن مـشـک بـوی تـو، بــا قـد چـسـت عـرعـری
روح و عقول سو بـه سو، سجده کنان بـه پـیش اوکـای هوس و مـراد جـان، سـخـت لـطـیف منظـری
ای قـــمـــران آســـمـــان، زو بــــبـــریـــد رنـــگ رووی مــلــکــان بـــابــلــی زو شــنــویــد ســاحــری
سـخـت مـفـرح غـمـی، عـیـسـی چـنـد مـریـمـیجـــان هــزار جـــنــتـــی، رشـــک هــزار کــوثـــری
ایـن غـزل ای نـدیـم مـن بـی تـرجـیـع چـون بـود؟!بــنـد کـنـش کـه بــنـد تــو سـلـسـلـه جـنـون بــود
از ســر روزنـم ســحــر گـفـت بــه قـنـجــره مـهـیهـی تـو بـگـو کـه کـیسـتـی؟ آنـک نـدادیش رهی
مـن تــلـف وصـال تــو،لـیـک تــو کـیـسـتـی؟ بــگـوگفـت: که « لاابـالیی، خـیره کشـی، شـهنشـهی
بــی پــر و بــال فـضـل مـن، بــر نـپــرد ز تـن دلـیبــی رسـن عـنـایـتــم، بــرنـشـود کـس از چــهـی
عــقـل ز خــط مـن بــود گـشــتــه ادیـب انـجــمـنعــشــق ز جــام مـن بــود عـشــرتــیـی مـرفـهـی
بـی رخ خـوب فـرخـم، قـامت هرکـی گـشـت خـمگر بـه بـهشـت خـوش شود، بـاشـد گول و ابـلهی
بــادیـهـا نــوشــتــه شــهـر بــه شــهـر گــشــتــهجــز بــر مـن مــریـد را کــو کــنـفــی و درگــهـی؟!
مــرده ز بــوی مــن شــود زنــده و زنــده دولــتــیگـول ز حـرف مـن شـود نکـتـه شـنـاس و آگـهی »
گـفـتـم: « کـدیه می کـنم، ای تـو حـیات هر صـنمتـــا ز تـــو لــافــهــا زنــم کــامــد یــار نــاگــهــی »
گفت: « چو من شوم روی، تـو بـه یقین فنا شویاین نبـود کـه بـا کـسـی، گـنجـم من بـه خـرگـهی
هسـت مرا بـهر زمان، لـطـف و کـرم جـهان جـهانلـیک بـکـوش و صـبـر کـن، صـاف شـوی و آنـگـهی
از چـــه رســـیــد آب را آیــنــه گــی؟ ز صــافــیــیاز فــرح صــفــا زنــد، آن گــل ســـرخ قــهــقــهــی
کــم بــود ایـن یـگــانـگـی، لـیـک بــه راه بــنـدگـیصـاحـب نان و جـامگی، هر طرفی سـت اسـپـهی
هـسـت طـبـیب حـاذقـی هـر طـرفـی و سـابـقـینـادره عــیـســیـی کـه او دیـده دهـد بــا کــمـهـی
بــهـر مـثـال گـفـتــم ایـن بــهـر نـشـاط هـر حـزیـنلــیـک نــیـم مــشــبــهـی غــره هـر مــشــبــهـی
شـرح کـه بــی زبــان بــود، بــی ضـرر و زیـان بــودهـم تــو بــگــو شــهـنـشــهـا، فــایـده مــوجــهـی
ای تــو بــه فـکـرت ردی خــون حــبــیـب ریـخــتــهنـیـک نـگـر کـه او تــوی، ای تــو ز خـود گـریـخــتــه



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.