ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



بیست و ششم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/27 03:25 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مولوی
ای جــان مــرا از غــم و انــدیــشــه خــریــدهجـــان را بـــســـتـــم در گــل و گــلــزار کــشــیــده
دیـده کـه جـهـان از نـظـرش دور فـتـاده سـتنــــادیــــده بـــــیــــاورده دگــــربـــــاره، بـــــدیــــده
جـان را سـبــکـی داده و بــبــریـده ز اشـغـالتــــا دررســـد انـــدر هـــوس خـــویـــش جـــریـــده
جـولاهه کی بـاشد که دهی سـطنت او را؟!پـــا در چـــه انـــدیـــشـــه و ســـودا بـــتـــنـــیـــده
آن کـس کـه ز بــاغـت خــرد انـگـور، فـشــاردشــیــریـن بــودش لــاجــرم ای دوســت عــقــیــده
آن روز کــه هــر بـــاغ بـــســوزد ز خـــزانــهــابـــاشـــنــد درخـــتـــان تـــو از مـــیــوه خـــمـــیــده
جـــان را زنــد آ، بـــاغ صــلــاهــای تـــعــالــواجـــان در تـــن پــــرخـــون پــــر از ریـــم، خـــزیـــده
چـون گنج بـرآزین حدث ای جـان و جـهان گیردر گـوش کــن ایـن پــنـد مـن، ای گـوشــه گــزیـده
پیسه رسنست این شب و این روز، حذر کنکــز پـــیــســه رســن تـــرســـد هــر مــار گــزیــده
ایــن گــردن مــا زیــن رســن پــیــســه ایــامکــــی گــــردد چــــون گـــردن احــــرار، رهـــیـــده؟
از بــولـهـب و جــفــتــی او، چــونـک بــبــریـمبــیـنــیـم ز خــود (حــبــل مــســد) را ســکــلــیـده
بــی فـصـل خــزان گـلـشـن ارواح شـکـفـتــهبــــی کـــام و دهـــان هـــر فـــرس روح چــــریـــده
افسـار گسـسـتـه فـرس، و رفـتـه بـه صـحـرامـــــرعـــــا و قـــــرو دیــــده و ازهـــــار دمـــــیــــده
تــرجـیـع کـنـم تــا کـه سـر رشـتـه بــیـابــنـدمـسـتــان هـمـه از بــهـر چــنـیـن گـنـج، خــرابــنـد
بـاد آمـد و بـا بـید هـمـی گـوید: « هی هی،این جنبـش و این شورش و این رقص تـو تـا کی؟ »
مـی گـوید آن بـید، بـدان بـاد: « ز خـود پـرسای بـــــرده مــــرا از ســـــرو، ای داده مــــرا مــــی
انـدر تـن مـن یک رگ، هـشـیـار نـمـانـدسـتای رفــتــه مــی عــشــق تـــو انــدر رگ و در پـــی
از مــردم هــشــیــار بــجــو قــصــه و تــاریــخکـیـن سـابــقـه کـی آمـد، وان خـاتــمـه تــا کـی »
آن تـرک سـلـامـم کـنـد و گـوید: « کـیسـن »گویم که: « خمش کن که نه کی دانم و نی بی »
آن معتزلی پـرسد، معدوم نه شی ء است ؟بــیـخــود بــر مـن شـیـی بــود، و بــا خـود لـاشـی
لـب بـر لـب دلـدار چـو خـواهـی کـه نـهی تـواز خـــویــش تـــهــی بـــاش، بـــیــامـــوز ازان نــی
انـدیـشــه مـرا بــرد ســحــرگـاه بــه بــاغــیبــاغــی کــه بــرون نـیـســت ز دنـیـا، و نــه در وی
پـرسـیدم کـای بـاغ عـجـایب تـو چـه بـاغـی؟گـفـت: « آنـک نـتـرسـم ز زمـسـتـان و نـه از دی »
نزدیکم و دورم ز تـو چـون ماه و چـو خـورشیدویــن دور نـــمـــانـــد چـــو کـــنـــد راه،خـــدا طـــی
گیرم کـه نبـینی بـه نظـر چـشـمه خـورشـیدنـی گـرمـیـت از شـمـس بــدافـســردگـی از فـی؟
هـیـن دور شـو از سـردی و بـفـزای ز گـرمـیتــا صــیـف شــود بــهـمـنـت و رشــد شــود غـنـی
خـورشـیـد نـمـایـد خـبـر بـی دم و بـی حـرفبـــربـــنـــد لـــب از ابـــجـــد و از هـــوز و حـــطـــی
تــرجــیــع ســوم را چــو ســرآغــاز نــهــادیـمبــس مــرغ نــهــان را کــه پــر و بـــال گــشــادیــم
بــرجــه کــه رســیــدنــد رســولــان بــهــاریانــگــیــخـــت شـــکــاران تـــو آن شـــاه شــکــاری
از دشـت عـدم تــا بــوجــودسـت بــسـی راهآمـــوخــــت عـــدم را شـــه، الـــاقـــی و ســـواری
در بـــاغ زهــر گـــور یــکـــی مــرده بـــرآمـــدبــنــگــر بــه عــزیــزان کــه بـــرســتــنــد ز خــواری
در زلــزلــت الــارض خـــدا گــفـــت زمــیــن راامـــرزو کــــنـــم زنـــده هـــر آن مـــرده کــــه داری
ابـــرش عـــوض آب هــمــی روح فـــشـــانــدتـــو شـــرم نـــداری کـــه بــــنـــالـــی ز نـــزاری؟ !



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.