ویکی دُرج، کتابخانه آزاد شعر پارسی
مهمان خوش آمدید. ورود     ( ثبت نام ) کتابها | زندگینامه ها | جستجوی پیشرفته | درباره دُرج | راهنمای ساخت دفترچه شعر در ویکی دُرج | پادکست دُرج
RSS   RSS
 

راهبری


جستجوی سریع در ویکی دُرج
»



چهل و دوم

RSS
تغییر یافته در 2011/07/27 03:27 توسط Administrator دسته‌بندی شده به عنوان شعر کهن, مولوی
مــایـیـم و بــخــت خــنـدان، تــا تــو امـیـر مــایـیای شـیوهـات شـیـریـن، تـو جـان شـیوهـایی
آن لب که بـسـتـه بـاشد، خـندان کنیش در حـینچـشـمـی کـه درد دارد، او را چـو تــوتــیـایـی
سـوگـنـد خــورده بــاشـد، تــا مـن زیـم، نـخــنـدمسـوگـند او بـسـوزد، چـون چـهره بـرگـشـایی
هـر مـرده کـه خــواهـی بــرگـیـر و امـتــحــان کـنپــاره کــنــد کــفــن را، گــیــرد قــدح ربــایــی
روزی کــه مــن بــمـیـرم، بــر گــور مـن گــذر کــنتــا رسـتـخـیـز مـطـلـق، از خـیـز مـن نـمـایـی
خـود کی بـمیرد آنکـس کـه سـاقـیش تـوبـودی؟!سـرسـبـز آن زمینی، که تـش کنی سـقـایی
هــمــراه بــاش مــا را، گــو بــاش صــد بــیــابــانتــا بــردریـم آن ره، مـا را چـو دسـت و پــایـی
گفتـم بـه ماه و اخـتـر: « تـا کی روید بـر سـر؟! »از دوری رهست این، یا خود ز خیره رایی؟! »
ای مـه کـه تـو هـمـامـی، گـه زار و گـه تــمـامـیدر روز چـون خـفـاشـی، شـب صـاحـب لوایی
یــک چــیــز را کــمــالــی، یـک چــیــز را وبــالــییـک چــیـز را هـلــاکــی، یـک چــیـز را دوایـی
شـــاگـــرد مــاه مــن شـــو، زیــر لــواش مــی روتـا وارهـی ز تـلـویـن، در عـصـمـت خـدایـی »
گـفـتـا: « اگـر تـو خـواهـی، کـاشـکـال را بـشـویمتـرجـیـع کـن، کـه تـا مـن احـوال را بــگـویـم »
ای بــازگــشــت جــانــهـا در وقــت جــان پــریـدنوقــت کــفــن بـــریــدن، وقــت قــبـــا دریــدن
ای گفته: جان چه باشد؟! یا آن جهان چه باشد؟ای جـان، بــه لـب رسـیـدی، آمـد گـه رسـیـد
ای دل کــه کــف گــشـــودی، از ایــن آن ربـــودیچـیـزی نـمـانـدت ای دل، الـا کـه دل طـپـیـدن
گـه سـیم و زر کـشـیدی، کـه سـیمبـر کـشـیدیداد آن کـشـش خـمارت هنگام جـان کشـیدن
ای رفــتــه از تــبــاهـی، در خــون مـرغ و مـاهـیآنـچ چـشـیـد جـانـشـان، بـایـد تـرا چـشـیـدن
ای شـاد آنـک از حــق آمـوخــت ســحــر مـطـلـقپـیش از اجـل چـو شـیران، پـیش اجـل دویدن
دو گــوش را بــبــســتــن، از عــشــوه حــریـفــانآنــک آخــر او بــبــرد، پــیــشــیـن ازو بــریــدن
از خـــاک زاده وز بـــســتـــان خـــاک مــســتـــیلـب را بـشـو ز شـیـرش، در قـوت دل چـریـدن
تـــا شــیــرخـــواره بـــاشــی، دنــدان دل نــرویــداز قـــــوت روح آیــــد دنــــدان دل دمـــــیــــدن
مـیـل کـبــاب جــســتــن، طـمـع شــراب خــوردنانــدر مــزیــد نــایــد، بـــا شــیــرهــا مــزیــدن
ای در هوس نشـسـتـه، وی هردو گـوش بـسـتـهپـنـبـه ز گـوش بـرکـش، تـا دانـی این شـنیدن
پــنــبـــه اگــر نــکــنــدی، پــنــبــه دگــر مــیــفــزاتـرجـیـع دیـگـر آمـد، یـک دم بـه خـویـش بــازآ



پیاده سازی و اجرا: مهر ارقام رایانه   در فیس بوک به دُرج بپیوندید!   مشاهده شعرهای روزانه دُرج در توییتر    نوا و نماهای دُرج در یوتیوب    فروشگاه اینترنتی آپادانا   حامیان: همراه اول    بانک تات      هر گونه برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع، مجاز می باشد.