حکایت صعوه

اصلاح شده در 2011/07/31 08:31 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: عطار نیشابوری

صــعــوه آمـد دل ضــعــیـف و تــن نـزارپـای تـا سـر هـمـچـو آتـش بــی قـرار
گــفــت مـن حــیـران و فــرتــوت آمـدمبـــی دل و بــی قــوت و قــوت آمــدم
همـچـو مـوسـی بـازو و زوریم نـیسـتوز ضــعـیـفـی قـوت مـوریـم نـیـســت
مـن نـه پــر دارم نـه پــا نـه هـیـچ نـیـزکـی رســم در گـرد ســیـمـرغ عــزیـز
پــیـش او ایـن مـرغ عـاجــز کـی رسـدصـعـوه در سـیمـرغ هرگـز کـی رسـد
در جـهان او را طـلب کاران بـسـیسـتوصل او کی لایق چون من کسیست
در وصــال او چـــو نــتـــوانــم رســـیــدبـــر مــحــالــی راه نــتــوانــم بـــریــد
گــر نــهـم رویـی بــســوی درگــهــشیــا بــمــیـرم یــا بــســوزم در رهــش
چـون نـیـم مـن مـرد او، ایـن جــایـگـاهیـوسـف خـود بــاز مـی جـویـم ز چـاه
یـوسـفـی گـم کـرده ام در چــاهـسـاربـــــازیــــابـــــم آخــــرش در روزگــــار
گــر بــیــابــم یـوســف خــود را ز چــاهبــر پـرم بــا او مـن از مـاهـی بـه مـاه
***
هدهدش گفت ای زشنگی و خوشیکـرده در افـتــادگـی صـد سـرکـشـی
جـمله سالوسی تـو من این کی خـرمنـیـسـت این سـالـوسـی تـو درخـورم
پــای در ره نــه، مــزن دم، لــب بـــدوزگـر بـسـوزند این همه تـو هم بـسـوز
گر تـو یعـقوبـی بـه معـنی فـی المثـلیـوسـفـت نـدهـنـد کـمـتـر کـن حـیـل
مـــی فـــروزد آتـــش غـــیــرت مـــدامعشق یوسف هسـت بـر عالم حـرام