حکایت مرد بت پرستی که بت را خطاب میکرد و خدا خطابش را لبیک گفت

اصلاح شده در 2011/07/31 08:34 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: عطار نیشابوری

یک شبـی روح الامین در سـد ره بـودبـانـگ لـبـیکـی ز حـضـرت مـی شـنود
بنده ای گفت این زمان می خواندشمـی نـدانـم تــا کـســی مـی دانـدش
این قـدر دانم که عـالی بـنده ایسـتنفس او مرده است او دل زنده ایست
خـواسـت تـا بـشـناسـد او را آن زمانزو نـگـشــت آگـاه در هـفـت آســمـان
در زمـیـن گـردیـد و در دریـا بــگـشـتبــار دیـگــر گــرد عــالــم دربــگــشــت
هم ندید آن بـنده را، گفت ای خـدایســـوی او آخـــر مــرا راهــی نــمــای
حــق تــعــالـی گـفـت عــزم روم کـندر مــیــان دیــر شـــو مــعـــلــوم کــن
رفــت جــبــرئیـل و بــدیـدش آشــکـارکــان زمــان مـی خــوانـد بــت را زارزار
جــبــرئیـل آمـد از آن حـالـت بــجـوشســوی حــضــرت بــازآمــد در خــروش
پـس زفـان بـگشـاد گفت ای بـی نیازپــرده کـن در پــیـش مـن زیـن راز بــاز
آنـک در دیـری کــنـد بــت را خــطــابتــو بــه لـطـف خـود دهـی او را جـواب
حـق تـعالی گفت هست او دل سیاهمـی نـدانـد، زان غــلـط کــردســت راه
گـر ز غـفـلت ره غـلط کـرد آن سـقـطمـن چــو مـی دانـم نـکــردم ره غــلـط
هم کـنـون راهـش دهم تـا پـیشـگـاهلـطـف ما خـواهد شـد او را عـذر خـواه
ایـن بـگـفـت و راه جـانـش بــرگـشـاددر خــدا گـفــتــن زفــانـش بــرگـشــاد
تـا بــدانـی تـو کـه ایـن آن مـلـتـسـتکـانـچ اینـجـا مـی رود بـی عـلـتـسـت
گــر بــریـن درگــه نــداری هــیــچ تــوهیچ نیسـت افـکـنـده، کـمـتـر پـیچ تـو
نـه هـمـه زهـد مـسـلـم مـی خــرنـدهـیـچ بــر درگــاه او هـم مــی خــرنــد