گفتار شیخ خرقان در دم آخر

اصلاح شده در 2011/07/31 08:37 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: عطار نیشابوری

دردم آخــر کــه جــان آمـد بــه لــبشیخ خرقان این چنین گفت ای عجب
کـاشـکـی بـشـکـافـتـندی جـان منبــــاز کــــردنـــدی دل بــــریـــان مــــن
پـس بـه عـالـمـیان نـمـودنـدی دلـمشــرح دادنـدی کـه درچــه مـشــکـلـم
تــا بـــدانــنــدی کــه بـــا دانــای رازبـت پـرسـتـی راسـت نـایـد، کـژ مـبـاز
بـنـدگـی این بـاشـد و دیـگـر هـوسبـندگـی افـکـندگـیسـت ای هیچ کـس
نـه خـدایی مـی کـنی نـه بـنـدگـیکـی تــرا مـمـکــن شــود افــکـنـدگـی
هم بیفکن خویش و هم بنده ببـاشبــنـده و افـکـنـده شـو ، زنـده بــبــاش
چون شدی بنده به حرمت باش نیزدر ره حــرمــت بــهــمــت بــاش نــیــز
گـر درآیـد بـنـده بـی حـرمـت بـه راهزود رانــد از بـــســـاطــش پـــادشـــاه
شد حـرم بـر مرد بـی حـرمت حـرامگر بـه حـرمت بـاشی این نعمت تـمام