حکایت پروانگان که از مطلوب خود خبر می خواستند

اصلاح شده در 2011/07/31 08:44 توسط Administrator — دسته‌بندی شده به عنوان: عطار نیشابوری

جـمـلـه مـی گـفـتـنـد مـی بــایـد یـکـیکــو خــبــر آرد ز مــطــلــوب انــدکــی
شــد یـکــی پــروانــه تــا قــصــری ز دوردر فـضــاء قـصــر یـافـت از شــمـع نـور
بـــازگــشـــت و دفــتـــر خـــود بـــازکــردوصــف او بـــر قــدر فــهــم آغــاز کــرد
نـاقــدی کــو داشــت در جــمــع مــهـیگـفـت او را نـیسـت از شـمـع آگـهـی
شــد یـکــی دیـگــر گــذشــت از نــور درخـــویــش را بـــر شــمــع زد از دور در
پـــر زنــان در پـــرتـــو مــطـــلــوب شـــدشـمع غـالب گشـت و او مغلوب شـد
بـازگـشـت او نـیـز و مـشـتـی راز گـفـتاز وصـال شـمـع شـرحــی بــاز گـفـت
ناقدش گفت این نشان نیسـت ای عزیزهمچـو آن یک کی نشان دادی تـو نیز
دیگری برخاست می شد مست مستپـای کـوبــان بـر سـر آتـش نـشـسـت
دســت درکـش کــرد بــا آتــش بــه هـمخویشتـن گم کرد بـا او خوش بـه هم
چــون گـرفــت آتــش ز ســر تــا پــای اوسـرخ شـد چـون آتــشـی اعـضـای او
نـــاقـــد ایــشـــان چـــو دیـــد او را ز دورشـمع بـا خـود کـرده هم رنگـش ز نور
گـفـت ایـن پــروانـه در کـارســت و بــسکس چه داند، این خبر دارست و بس
آنـک شـد هـم بــی خـبــر هـم بــی اثـراز مـــیــان جـــمـــلـــه او دارد خـــبـــر
تـا نـگـردی بــی خـبــر از جـسـم و جـانکـی خـبــر یـابـی ز جـانـان یـک زمـان
هــرکــه از مــویــی نــشــانــت بـــاز دادصـد خــط انـدر خــون جــانـت بــاز داد
نیسـت مـحـرم نفـس کـس این جـایگـاهدر نـگـنـجـد هـیـچ کـس ایـن جـایـگـاه
یـک شــبــی پــروانـگــان جــمـع آمـدنـددر مـضــیـفـی طــالـب شــمـع آمـدنـد