تصویر

اصلاح شده در 2012/09/04 06:02 توسط m.ghanee — دسته‌بندی شده به عنوان: هوشنگ ابتهاج

خانه خالی تنهایی
مثل اینه بی تصویر
در شب تنگ شکیبایی
عکسی آویخته بر دیوار
مثل یادی سبز
مانده در ذهن شب پاییز
دختری
گردن افراشته با بارش گیسوی بلند
پسری
در نگاهش غم خاموش پدر
و زنی رعنا اما دور
در شب تنگ شکیبایی مردی تنها
مثل اینه بی تصویر
خالی خانه تنهایی
سایه ی خاموش
در شب اینه می گرید
آه هرگز صد عکس
پر نخواهد کرد
جای یک زمزمه ساکت پا را بر فرش
این که همراه تو می گرید آیینه ست
تو همین چهره تنهایی